31 aug. - 6 sept. 2026

Mijn week start ik met een afspraak bij Dijkstra Fysiotherapie in Alkmaar. De Nederlandse Endometriose Kliniek heeft me namelijk doorverwezen voor een TENS in de hoop dat dit iets kan doen tegen de pijn.

Na heel veel uitleg loop ik met de TENS op mijn lijf de praktijk uit (die geheel vergoed wordt door mijn zorgverzekering). Tot nog toe was ik dagelijks veel tijd kwijt aan het masseren van mijn pijnlijke buik, heup, been en schouder. Dit apparaat zou deze taak van me over kunnen nemen terwijl ik door kan gaan met mijn dag. Ik draag hem onder mijn kleding. Het is klein en handzaam.

Deze week heb ik veel last van misselijkmakende pijn langs mijn linker schouderblad. Een mooie gelegenheid om de TENS op die plek uit te proberen. Op onderstaande foto zie je het systeem goed. Het zijn elektroden pads die stroom afgeven en voor afleiding zorgen. Alsof je, je elleboog stoot en daar hard over wrijft om wat verlichting te geven. De rest van de week draag ik de TENS op mijn heup en been. En ik ben blij verrast over het resultaat. Dit wordt denk ik een hele goede vriend!

Natuurlijk ben ik ook weer in de gym te vinden.

Na één van mijn trainingen sta ik met een lekke band langs de weg. Zoiets is enorm lastig voor mijn autisme. De ANWB-app kende mijn wachtwoord niet meer, dus ik moest via een omweg melding doen. Een behoorlijke uitdaging door de error in mijn hoofd. Gelukkig was de wegenwacht er vrij snel. Mijn held van de dag!

Mijn ventiel is gescheurd en blijkt makkelijk gerepareerd te kunnen worden.

Eindelijk thuis.

Waar heel onverwachts een flinke rekening op de mat ligt. Een gynaecoloog van ACIBADEM heeft mij enkele maanden geleden doorverwezen naar de Nederlandse Endometriose Kliniek en de rekening is van dat consult/onderzoek. Gelukkig is mijn man zo lief om uit te zoeken hoe dit precies zit en hoe ik dit bedrag kan declareren.

Deze week slaap ik niet al te best. Tijdens dit soort nachten krijg ik last van angsten en is het nodig om mijn moeder te bellen. Ik word altijd rustig als ik haar spreek en val dan alsnog in slaap. Zo fijn dat ze 24/7 bereikbaar voor me is.

Ik ben door gebrek aan slaap wel enorm moe als de gynaecoloog van de Nederlandse Endometriose Kliniek me belt.

Ik ben namelijk met de hormoonbehandeling gestopt in verband met de bijwerkingen (nul energie en extreme somberheid). We komen tot de conclusie dat die vorm van behandeling dus niet geschikt voor me is. Wat nu? Ik krijg een nieuwe pijnstiller voorgeschreven (NSAID) en we hebben het voor het eerst over de optie om mijn baarmoeder te verwijderen. Ik merk dat ik daar nog tijd en ruimte voor nodig heb voordat ik kan voelen wat ik met die optie wil. De aankomende periode wil ik dan ook gebruiken om mijn vragen te noteren. Die kan ik tijdens de volgende afspraak op tafel leggen. Ik denk dat de antwoorden me dan weer verder brengen in dit proces.

Vrijdag voel ik me zowel mentaal als lichamelijk erg slecht. Volgens mij heb ik een virusje te pakken. En ik sta op het punt om ongesteld te worden. De meeste mensen kennen het fenomeen PMS wel. Ik heb daar een overtreffende trap van (PMDD). Elke maand weer een hele uitdaging om daar zonder kleerscheuren doorheen te komen. Desondanks lukt het me om bij mijn moeder op bezoek te gaan. Mijn man is daar al om te klussen. En ik kan mijn kat weer zien. Sinds kort verblijft hij bij mijn moeder. Mijn hart smelt als hij me ziet aankomen en als vanouds op de grond gaat rollen. Dat is zijn begroeting.

Mijn moeder ziet dat ik me niet goed voel en warm ben. En daar komt het. Mijn emoties. Ik huil. En huil. En huil. Om de late diagnose. Om alles wat het me gekost heeft. Om alles wat er nog gaat komen. Meestal implodeer ik, dus dat ik huil is niet vanzelfsprekend. Wel gezond en nodig. Mijn moeder en man laten het er zijn. Ik denk dat dit soort momenten heel belangrijk zijn om alles wat er gebeurd is gezond te verwerken.

Van mijn moeder krijg ik een hele mooie pot van keramiek.

Zaterdag voel ik tijdens een training dat mijn menstruatie er elk moment aan kan komen. Ik ben heet, beroerd en heel moe. Ik trakteer me op een sapje. Daar kikker ik van op!

De week sluit ik af met het doorbreken van mijn menstruatie. Door de adenomyose kan ik weeën krijgen. Dat vooruitzicht vind ik altijd zeer onprettig. Meestal word ik er tijdens mijn slaap door overvallen. Ik leg mijn medicatie en kruik alvast klaar. Voor het geval dat.

Tot volgende week :)