17-23 augustus 2026

Maandag is een gekkige dag. Morgen is het namelijk zover. Na twintig jaar van het kastje naar de muur gestuurd te worden, heb ik een eerste afspraak bij de Nederlandse Endometriose Kliniek voor diagnostiek. Ik ben onrustig. Zenuwachtig. De dag staat in het teken van ‘tuttelen’ (mezelf verzorgen en dingen klaarleggen). En het lukt me om nog te trainen.

En dan is de dag aangebroken. Na een uur rijden loop ik samen met mijn man het Reinier de Graaf ziekenhuis in Delft binnen.

Stap 1: Registratie.

Mijn dagticket:

En dan bereiken we de kliniek. Ik vind het heel gek om er te zijn. Onwerkelijk.

Vol van de zenuwen zit ik in de wachtkamer.

Daar zie ik deze magazines liggen, met een wel heel pakkende titel:

Ook ligt dit inkijkexemplaar op tafel. Een mooie tool om (het verloop van) je endometriose in kaart te brengen.

Na een gesprek met een verpleegkundige en een onderzoek (inwendige echo) door een gynaecoloog krijg ik na 20 jaar dan eindelijk te horen wat de oorzaak is van al mijn zeer pijnlijke en inmiddels ontwrichtende klachten: Ik heb adenomyose en endometriose. Ik had verwacht enorm emotioneel te zijn, maar dat ben ik (nog) niet. Er wordt meteen een behandelplan opgesteld. Dat had ik niet verwacht. Ik had niet eens verwacht meteen een diagnose te krijgen. Na de gesprekken besluiten mijn man en ik heel even te gaan zitten. We bestellen koffie en ik bel mijn moeder om haar in te lichten. Ze heeft zich de afgelopen tijd enorme zorgen gemaakt, dus ook voor haar is dit een belangrijk moment. Op onderstaande foto ben ik met haar aan het bellen.

Mijn koffie is inmiddels koud geworden, dus mijn man haalt een nieuwe voor me:

Thuis stap ik onder de douche en kruip ik in bed. Ik ben enorm moe. Na een paar uurtjes slaap probeer ik mijn dag (ondanks veel pijn en een endo belly) een beetje op te pakken. Mijn moeder is om middernacht jarig en ik heb een tekening voor haar gemaakt.

Om middernacht sta ik voor haar deur als verrassing:

Hierna nemen mijn endo belly en pijn dusdanig toe dat ik in overleg Fentanyl besluit te nemen. Dit doe ik alleen in zeldzame gevallen! Ik heb helaas meegemaakt wat de gevolgen zijn van regelmatig gebruik. Op die plek wil ik niet meer komen.

De volgende dag start ik met de hormoonbehandeling (Zoely):

En ga ik naar de verjaardag van mijn moeder. We eten heerlijk bij restaurant de Bokkensprong in Groet. Wat een fijne service ook!

Mijn man verraste me met een prachtige bos bloemen. Als ‘knuffel’ in verband met mijn diagnose.

Op vrijdag begin ik te merken dat ik me steeds futlozer voel. Nul energie en somber. De daaropvolgende dagen verergert dit tot een niveau dat ik niet meer kan functioneren. Ik heb het sterke vermoeden dat het door de hormoonbehandeling komt en vraag een e-consult bij de Endometriose Kliniek aan. Ik besluit het door de ernst van de klachten niet af te wachten en stop met Zoely.

Verder nemen de klachten in mijn bil, heup en been dusdanig toe dat lopen pijn doet.

Dit was mijn week :)